Tag Archive: Chiny

Tu

Zamieszkujący Chiny Tu nigdy nie piją herbaty z pękniętej bądź zarysowanej miseczki lub kubka, ponieważ uważają, że przynosi to pecha.

Buriaci

Część Buriatów znad jeziora Bajkał wierzy, że ludzkie życie składa się z cykli – naprzemiennie występują po sobie trzy lata dobre i szczęśliwe oraz trzy pechowe i złe.

Kirgizi

Tradycyjnym zajęciem Kirgizów z Kirgistanu, Chin i Tadżykistanu było wysokogórskie pasterstwo i myślistwo, a w niektórych regionach również uprawa zbóż. Zasłynęli z wyrobu dywanów i artystycznej obróbki metali.

Kirgizi

Do najciekawszych przysmaków kirgiskiej kuchni należy kumys, czyli zsiadłe końskie mleko oraz oko barana. Poza tym Kirgizi zajadają się szaszłykami, pielmienie (pierożkami z mięsem) oraz mięsną zupą z warzywami i makaronem zwaną lagman.

Tu

Lud Tu z południowych Chin jest niezwykle gościnny. W ich języku istnieje nawet powiedzenie, że przyjście gościa oznacza przyjście szczęścia. Gdy ktoś składa w domu wizytę, dzieci muszą się zachowywać jak najlepiej potrafią.

Chińczycy

Chińczycy wierzą, że podczas pierwszych urodzin dziecka (w pierwszy Nowy Rok w życiu) można przewidzieć jego przyszłość. Kładą więc niemowlę w kręgu zabawek i patrzą którą z nich najbardziej się zainteresuje.

Yi

Yi są monogamistami. Przy dobieraniu małżeństw ważne jest, aby partner miał tę samą rangę i pochodził z innej grupy patrylinearnej.

Yi

Członkowie chińskiej mniejszości narodowej Yi nazywani są również terminem Lolo. W Chinach uważany jest on za obraźliwy, ale w Wietnamie i Tajlandii stanowi oficjalną nazwę tego ludu.

Tu

Zgodnie z etykietą przedstawiciele zamieszkującego Chiny ludu Tu wypijają ze swoimi gośćmi na powitanie aż 3 kubki jęczmiennego wina. Jeśli goszczony nie może pić alkoholu symbolicznie strącają na podłogę 3 krople trunku.

Buriaci

Buriaci znad Bajkału wierzą, że pojawienie się na niebie orła zwiastuje przybycie duchów przodków, które mogą wstąpić w ciało szamana i próbować nawiązać kontakt z żyjącymi.

Kazachowie

Zamieszkujący Kazachstan, Chiny, Uzbekistan, Rosję i Mongolię Kazachowie słynęli przede wszystkim z polowań z sokołami i niezwykłej zręczności podczas jazdy konnej.

Tu

19 dnia 11 miesiąca chińskiego kalendarza księżycowego w niektórych wioskach Tu składa się ofiary bóstwu pobliskiej góry. Tu wierzą, że pomaga ono bezdzietnym parom doczekać się upragnionego potomstwa.

Mongołowie

Zgodnie z jasą, mongolskim prawem ustanowionym przez Czyngis-chana, szczególnie zasłużeni poddani mogli otrzymać uprzedzające ułaskawienie, czyli zwolnienie z kar za 9 przyszłych przestępstw.

Buriaci

Zamieszkujący Rosję, Mongolię i Chiny Buriaci tradycyjnie liczą swój wiek nie od daty urodzenia, ale poczęcia.

Chińczycy

W Chinach to solenizant w dniu urodzin daje prezent swoim rodzicom. Upominek, którym zazwyczaj są po prostu pieniądze, ma wyrażać wdzięczność za opiekę i trud włożony w wychowanie.

Chińczycy

Zgodnie z tradycją wszyscy Chińczycy świętują swoje urodziny w Nowy Rok. Oprócz tego zupełnie inaczej niż u nas liczy się tam wiek – w momencie narodzin dziecko ma już roczek.

Kazachowie

Istnieją różne teorie na temat pochodzenia słowa Kazach. Niekiedy utożsamiane jest z wyrazem Kozak, który również wywodzi się z języka tureckiego. Po raz pierwszy termin ten pojawia się w kronikach w XIII stuleciu.

Tu

Przed rokiem 1950 wśród Tu z Chin powszechne było odprawianie dla zmarłych dzieci tzw. podniebnych pogrzebów, podczas których szczątki składano na umieszczonej na drzewie platformie.

Yi

Lud Yi niezależnie od Chińczyków wymyślił w XIII wieku swoje własne pismo sylabiczne, którym, z drobnymi modyfikacjami, posługuje się do dziś. Zachowały się tysiące manuskryptów w tym piśmie. Najstarsze pochodzą z XV wieku.

Buriaci

Buriaci uważają, że powracający z polowania doświadczony myśliwy nie powinien się już trudzić żadną dodatkową pracą. Dlatego to młodzieńcy bez broni zabrani na wyprawę dla nauki rąbią w obozie drewno, przygotowują jedzenie itd.

Tu

Dzieci niebios, czyli potomstwo kobiet z ludu Tu, które zdecydowały się pozostać w domu rodzinnym i nigdy nie wychodzić za mąż, przyjmują nazwisko matki i wchodzą do jej rodu patrylinearnego jako legalna progenitura.

Dżurdżeni

Gdy Dżurdżeni z Mandżurii w Chinach chowali swoich zmarłych, wkładali im do grobu zgiętą lub złamaną broń na znak, że właściciel nie będzie jej już potrzebował.

Buriaci

Wyruszając na wielodniowe a czasem nawet kilkumiesięczne polowanie Buriaci kupowali krowę lub konia (biedniejsi barana), którego pędzili za sobą w tundrę i w razie niepowodzenia łowów zabijali, by się pożywić.

Tu

Niektóre kobiety z ludu Tu nie zawierają tradycyjnych małżeństw. Pozostają w domu rodzinnym, gdzie przyjmują kochanków. Mówią o sobie, że są poślubione niebu i dlatego nazywają swoje potomstwo dziećmi niebios.

Kereici

Według mongolskiej legendy niegdyś żył chan, któremu urodziło się siedmiu synów. Mieli oni niezwykle ciemne twarze, dlatego nazywano ich wronami (kheree). Stąd wzięła się nazwa ludu Kereitów, ich potomków.

Mongołowie

Mongolskie dziecko po tygodniu życia kąpano w wodzie słodkiej (za wanienkę służył kociołek na herbatę), po dwóch – w słonej, zaś po trzech – w mleku jego matki, co miało zapobiegać chorobom skóry.

Chińczycy

W większości dialektów języka chińskiego słowo „cztery” jest podobne do „śmierć”, 14 do „na pewno śmierć”, zaś 24 do „łatwa śmierć”. Dlatego liczby te uważane są za pechowe.

Mongołowie

Mongołowie pod panowaniem chana Timura Kulawego wmurowywali ludzi żywcem w ściany, zakopywali pod ziemią dzieci i ponoć zbudowali 120 wież z czaszek pokonanych wrogów.

Buriaci

W corocznej wielkiej obławie na zwierzynę brał udział 1 na 10 mężczyzn z każdego buriackiego rodu. Myśliwym mogły towarzyszyć panny i młode mężatki. Liczebność grupy wyruszającej na łowy dochodziła nawet do 1000 osób.

Mongołowie

Marco Polo pisał, że Mongołowie modlą się do najwyższego bóstwa, Wiecznego Nieba, jedynie o zdrowie ducha i ciała. O sprawy związane z trzodą, dziećmi czy pożywieniem proszą Matkę Ziemię.

Chińczycy

Czwarty to najbardziej pracowity dzień w Chinach. Ponieważ Chińczycy uważają tę cyfrę za pechową, nigdy nie jeżdżą na urlopy w terminach obejmujących 4 dzień miesiąca.

Mongołowie

Jedyną zachowaną wersją „Tajnej historii Mongołów”, najdawniejszej kroniki tego ludu opowiadającej o dokonaniach Czyngis-chana, jest chiński podręcznik do nauki mongolskiego z 1368 roku.

Mongołowie

Mongołowie w całym swoim życiu myli się zaledwie trzy razy i to w ciągu pierwszego miesiąca po narodzinach. Potem niezamierzona kąpiel mogła im się zdarzyć co najwyżej w momencie przekraczania rzeki.

Mongołowie

Przeciętny Mongoł potrafi w ciągu jednego dnia wypić nawet kilkanaście litrów kumysu – sfermentowanego kobylego mleka o niewielkiej zawartości alkoholu.

Mongołowie

Obecnie meblowanie mongolskiej jurty następuje jeszcze przed jej zbudowaniem, jako że dużych mebli, takich jak nowoczesne łóżka, biurka, szafy, telewizory, często nie da się przecisnąć przez drzwi.

Mongołowie

Wiele zasad reguluje życie w niewielkiej mongolskiej jurcie. Niektóre mówią gdzie powinny stać poszczególne meble; jest też taka, która każe obchodzić centralne ognisko zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Mongołowie

Burchan Chaldun jest górą, gdzie według tradycji Niebieski Wilk (Börte Chono) i Piękna Łania (Goo Maral) stworzyli pierwszego Mongoła. Uważa się ją również za miejsce narodzin i grób Czyngis-chana.

Mongołowie

Jedne z najcięższych śniadań jedzą Mongołowie. Zwykle składają się na nie gotowana baranina lub konina z dużą ilością tłuszczu i mąki, nabiał i ryż. Dlaczego nie np. jajecznica? Otóż Mongołowie nie hodują drobiu.