Tag Archive: duchy

Matses

Matses wierzą, że duchy zwierząt zamieszkują każdą rzecz na ziemi. Nierozerwalny związek między światem duchów i światem fizycznym jest podstawową zasadą rządzącą ich życiem religijnym.

Ajnowie

W wyobrażeniu Ajnów istota seansu szamańskiego polega na tym, że dusza, opuszczając ciało szamana, udaje się na konsultacje z jego duchami pomocniczymi albo wprost do zaświatów, by sprowadzić stamtąd duszę zmarłego.

Ajnowie

Ajnowie uważali, że tak jak z sąsiadami, z duchami i bogami też należy utrzymywać przyjazne stosunki. Dlatego zapraszali je na ceremonie i w gościnę, zaś po oddaniu czci odsyłali w góry na wschodzie.

Lapończycy

Dla Lapończyków z okolic Pyha-Luosto w Finlandii świętym miejscem zwanym Seide była góra Pyhatanturi. Tereny te obfitowały w dziką zwierzynę i dlatego według Saamów były siedzibą przychylnych duchów natury.

Tuaregowie

W społeczności wyznających islam Tuaregów to mężczyźni, nie kobiety, zasłaniają twarze. Wiąże się to ze starym wierzeniem jakoby złe siły mogły opętać człowieka wchodząc przez usta.

Jupikowie

Jupikowie wykonują rytualne drewniane maski ściśle opierając się na instrukcjach szamana. Mają bowiem przedstawiać duchy przodków, które Angakok widział w transie.

Tlingici

Tlingici szanowali, podziwiali i ufali swoim szamanom. Traktowali ich jak agentów od zadań specjalnych. Panowało bowiem wśród nich przekonanie, że dla zwykłego śmiertelnika spotkanie z duchami kończy się śmiercią.

Tainowie

Tainowie wierzyli, że dobrzy ludzie po śmierci są wysyłani przez władcę nieba – cemi (ducha opiekuńczego) manioku Yucahu na mityczną wyspę Coiaibari, gdzie cieszą się życiem wiecznym w domu wszelkich uciech.

Polacy

W Polsce wierzono, że jeśli w Dziady powróci dusza księdza, odprawi o północy mszę dla dusz czyśćcowych, a zmarli będą się modlić. Pozostawiano więc w kościele trumnę, mszał, stułę i zabraniano tam zaglądać.

Ajmarowie

Według Ajmarów duchy nawiedzają żyjących przyjmując postać psa lub zwłok. Mogą straszyć lub nawet zesłać chorobę. Lekarze i szamani zalecają czasem jedzenie wnętrzności zmarłych ze starych grobów jako środek profilaktyczny przeciw duchom.

Keczua

Podczas święta zmarłych Keczua organizują biesiady na cmentarzach. Przy grobach grają w kości. Nie jest to jednak rozrywka, ale sposób porozumiewania się ze zmarłym, ponieważ wyrzucone numery oznaczają jego prośby i zarzuty.

Riukianie

Dawniej Riukianie wierzyli, że duch przestrzeni domowej jest płci żeńskiej, zaś nadnaturalny opiekun wszystkiego co na zewnątrz to mężczyzna.

Matses

Matses bardzo uważają, aby podczas łowów nie obrazić duchów zabijanych zwierząt. W związku z tym w ich kulturze występuje szereg różnorodnych tabu związanych z polowaniem na poszczególne gatunki.

Inuici

Inuiccy szamani mają za zadanie dbać o dobry humor duchów. Starają się więc odgadywać ich potrzeby i w odpowiednim momencie składać ofiary przebłagalne. Wyszukują również i karzą osoby, które złamały tabu.

Inuici

Inuici oddają cześć duchom zabitych na polowaniu zwierząt. Dzięki temu wcielają się one w kolejne dostarczające im pożywienia foki i wieloryby. Jeśli ludzie nie okażą uwolnionym duszom należytego szacunku, powrócą jako złośliwe demony.

Hopi

Tihu, czyli talizmany przedstawiające Kaczynów, mityczne duchy Hopi, rzeźbią dla dziewcząt wujowie, lecz wręczają im je zamaskowani tancerze podczas ceremonii Sadzenia Fasoli albo Tańca Domowego.

Tainowie

Słowo huragan pochodzi z języka Indian Taina. Wierzyli oni, że gwałtowne zjawiska atmosferyczne wywołują istoty nadprzyrodzone cemi zwane Jurakanami. Ich władcą był Guabancex, któremu pomagali Guatauba i Cuatrisquie.

Polacy

Gdy w Polsce rodziło się dziecko, starano się zmylić złe duchy np. przenosząc noworodka przez okno, przebierając dla niepoznaki i wylewając wodę z pierwszej kąpieli dopiero po trzech dniach, w dodatku po zachodzie.

Zuni

Według Zuni z USA Kaczyni Kököle mieszkający w górach to duchy zmarłych dzieci, które powróciły do życia, a następnie zostały ponownie wezwane do świata zmarłych. Nie ma dla nich ani odpoczynku ani jedzenia.

Tainowie

Tainowie z wysp Bahama i Wielkich Antyli nazywają duchy opiekuńcze cemi. Wierzą, że Yucahu odpowiada za uprawy manioku, Atabey za wodę, rzeki i morza, a Boinayel ma moc zsyłania deszczu.

Udmurci

Gdy udmurckie dziecko ciężko zachorowało, zmieniano mu imię. Wierzono bowiem, że usuwając starą nazwę można się pozbyć również złych mocy i demonów, które nie potrafią rozpoznać człowieka pod nowym imieniem.

Gandowie

Według Gandów bogowie odżywiają się mlekiem. W jednym z mitów bóg nieba Gulu sprawdza czy Kintu jest człowiekiem zabierając mu jedyną krowę. Jeśli Kintu przeżyje jedząc liście i korzonki, potwierdzi swoją tożsamość.

Udmurci

Udmurci wierzą, że zmarły krewny może się obrazić, jeśli nie dopuści się go do przygotowywania domu na święto Jyr-pyd śoton. Z tego powodu pozostawiają pewne miejsce brudnym prosząc ducha o umycie go.

Jakuci

Jakuci wierzą, że duchy boją się dźwięku kutego żelaza, dlatego każdy kowal może zmusić je, by wyleczyły chorobę lub ujawniły przyszłość. Do tej ostateczności odwołują się, gdy niemożliwe jest skorzystanie z usług szamana.

Dołganie

Religia Dołganów jest niezwykle synkretyczna, np. na ich grobach umieszcza się zarówno prawosławny krzyż, ptaszka kut, który wiedzie duszę zmarłego do nieba, jak i deseczkę do składania ofiar duchom przodków.

Dołganie

Według dołgańskich wierzeń dusza zmarłego dziecka lub osoby kalekiej nie będzie w stanie odnaleźć drogi do nieba, jeśli nie dostanie przewodnika. Dlatego na ich grobach kładzie się kut, drewnianą figurkę ptaszka.

Hopi

Kokopelli, patron muzyków i bósto płodności, jeden z ulubionych Kaczynów (mitologicznych istot nadprzyrodzonych) czczonych przez indian Hopi z Arizony w Stanach Zjednoczonych ma garba.

Zuni

Zuni z USA nie mają możliwości częstego składania ofiar Kaczynom Kököle żyjącym w wysokich górach i gęstych lasach. Dlatego duchy te są wiecznie głodne, wściekłe i przynoszą ludziom tylko żal oraz smutek.

Hopi

Według mitologii indian Hopi z Arizony w Stanach Zjednoczonych duch Kaczyna zwany Eototo co roku podróżuje na północ, by sprowadzić z powrotem dające deszcz chmury.

Gandowie

Według tradycji Gandów z Ugandy ich królestwem rządzą dwaj królowie zwani Kabaka – jeden ludzki i jeden duchowy. Reprezentowany przez bęben król-duch ma oddzielny pałac, oficjeli, służbę i gwardię królewską.

Zuni

Kaczyni Kököle, duchy niedawno zmarłych indian Zuni, często powracają na ziemię, by dać życiodajne deszcze lub pobłogosławić noworodki silnymi płucami. Wściekli Kaczyni dzieci przynoszą niszczące burze.

Hopi

Aby sprowadzić deszcz Kaczyna Eototo, duch opiekuńczy indian Hopi z Arizony w Stanach Zjednoczonych, rysuje w rozsypanej na ziemi kaszy kukurydzianej symbol chmury.

Zuni

Według Zuni z USA duchy zmarłych – Kaczyni Kököle często odwiedzają żyjących. Wyjątkiem są duchy dzieci. Gdy raz opuszczą Jezioro Śmierci nie mogą już tam powrócić, więc zamieniają się w wodne potwory.

Hopi

Legenda Hopi z Arizony w USA mówi, że podczas suszy koliber w imieniu ludzi wstawił się u bogów i przekonał ich do zesłania deszczu. Dlatego kobiety nagradzają reprezentującego go Kaczynę Hú koszami kwiatów.

Karenowie

Karenowie z Birmy wierzą, że w każdym człowieku mieszka dokładnie 37 duchów. Gdy którykolwiek z nich odchodzi, chorujemy; gdy znikna ostatni, nadchodzi śmierć.

Soninke

Lud Soninke z Mali wierzy, że cieśle są nie tylko przyjaciółmi istot zamieszkujących lasy, ale również powiernikami i panami demonów.

Luba

Szamani ludu Luba z Demokratycznej Republiki Konga wchodzą w trans wpatrując się we wróżebny kosz zwany mboko. Duchy przekazują im swoją wolę poprzez ułożenie przedmiotów w pojemniku.

Matses

Szamani indian Matses z Peru smarują chorych maścią, by wezwać na pomoc zwierzęcego ducha-patrona zamieszkującego roślinę z której został przygotowany lek.