Tag Archive: gospodarka

Abelamowie

Plemię Abelamów z Papui Nowej Gwinei prowadziło szczególnie aktywną wymianę handlową z Arapeszami, którzy w zamian za świnie dostarczali im pierścieni z muszli i wszelkich innych ozdób. Reklamy

Wolofowie

Tradycyjnym zajęciem Wolofów jest handel i żarowe rolnictwo, w mniejszym zakresie także rybołówstwo, myślistwo i hodowla. Lud ten posiada także dobrze rozwinięte rzemiosło – głównie tkactwo oraz obróbkę metali, drewna i kości.

Kirgizi

Tradycyjnym zajęciem Kirgizów z Kirgistanu, Chin i Tadżykistanu było wysokogórskie pasterstwo i myślistwo, a w niektórych regionach również uprawa zbóż. Zasłynęli z wyrobu dywanów i artystycznej obróbki metali.

Kpelle

Do tradycyjnych zajęć Kpelle z Liberii i Gwinei zalicza się rolnictwo (uprawa manioku, ryżu, orzeszków ziemnych i trzciny cukrowej), w mniejszym zakresie myślistwo i rybołówstwo, a także kowalstwo, garncarstwo i plecionkarstwo.

Czuwańcy

Podstawą gospodarki Czuwańców z Rosji zawsze była koczownicza hodowla reniferów. W XIX wieku dali się jednak poznać jako wyspecjalizowani hodowcy, trenerzy i sprzedawcy doskonałych psów pociągowych.

Odżibwejowie

Odżibwejowie zamieszkujący na Wielkich Równinach, przeciwnie do swoich pobratymców, prowadzili koczowniczy tryb życia, mieszkali w tipi i zajmowali się polowaniem na bizony.

Wayampi

Wayampi zamieszkujący puszczę Brazylii i Gujany Francuskiej prowadzą gospodarkę żarową. Na obszarze wypalonego lasu uprawiają maniok, słodkie ziemniaki, banany i pochrzyn. Północne grupy Indian łowią ryby za pomocą łuku i strzał.

Tamilowie

Tradycyjne zajęcia Tamilów to rolnictwo (głównie uprawy ryżu), rybołówstwo, rzemiosło (przede wszystkim tkanie bogato zdobionych malunkami kalamkari, rzeźbienie, kucie w miedzi i brązie) oraz handel.

Arandowie

Dawniej Arandowie z centralnej Australii prowadzili koczowniczy tryb życia, zaś podstawą ich gospodarki było łowiectwo i zbieractwo.

Ajmarowie

Podstawową ambicją władców XI-XV-wiecznych królestw Ajmarów było zdobycie terenów należących do każdej strefy bioklimatycznej, od wybrzeża, po andyjskie szczyty, aby gospodarka ich państwa była samowystarczalna.

Odżibwejowie

Większość Odżibwejów, wyłączając plemiona z równin, prowadziło półosiadły tryb życia, zajmowało się rybołówstwem, leśnym myślistwem, uprawą kukurydzy i warzyw (m. in. dyni), oraz zbieraniem dzikiego ryżu i syropu klonowego.

Luzytanie

Gospodarka Luzytanów opierała się przede wszystkim na hodowli i górnictwie, nie na rolnictwie. Często zajmowali się grabieżą sąsiadów. Prawdopodobnie na ich własnych ziemiach występowało przeludnienie.

Bambara

Bambara z Mali i Burkina Faso są ludem wybitnie rolniczym, jednak wielu jego przedstawicieli uzupełnia dochody zajmując się handlem, zbieractwem, myślistwem, rękodziełem, a nawet produkcją węgla.

Asturowie i Kantabrowie

Podstawą egzystencji Asturów i Kantabrów była hodowla bydła. Uprawiano jęczmień i len, ale agrykultura nie stała na wysokim poziomie. Stąd częste wypady łupieżcze na tereny sąsiednich Wakceów.

Nieńcy

Podstawą gospodarki Nieńców i głównym czynnikiem kształtującym ich kulturę długo była koczownicza hodowla reniferów. Wiadomo nam, że to od nich przejęły ją inne ludy północy.