Tag Archive: język

Tukulerzy

Tukulerzy z Senegalu i Mauretanii to społeczeństwo patriarchalne, podzielone według ściśle określonej hierarchii na 12 kast i 3 klasy. Poszczególne kasty łączy język i charakterystyczne, krótkie nazwiska, np. Aw, Baro, Baal.

Chapapoyas

Zamieszkujący amazońskie lasy dzisiejszego Peru Chapapoyas najprawdopodobniej stanowili nie jednolity lud, ale konfederację plemion, które łączył język, ceramika, system budownictwa i rytuały pogrzebowe.

Nahua

Nazwa Indian Nahua oznacza „tych, którzy mówią jasno, wyraźnie i zrozumiale”.  Językiem nahuatl posługiwano się w Mezoameryce już na początku naszej ery. Był to też oficjalny język azteckiego imperium.

Turdetanie

Kultura Turdetanów znacząco różniła się od pozostałych ludów Iberyjskich. Posiadali oni własny alfabet i porozumiewali się w języku podobnym do tartesiańskiego. Również inaczej od Iberów chowali swoich zmarłych.

Tlingici

Na festiwalach elita Tlingitów siadała w rzędach według przypisanej im rangi. Status poszczególnych rodów miało ustalić bóstwo na pierwszym festiwalu plemion, w czasach kiedy podobno zwierzęta mówiły ludzkim głosem.

Jawajczycy

Według Jawajczyków ludzkie życie składa się z 5 elementów (Cara Ciri Manusia): miłości i współczucia, porządku społecznego i rodzinnego, zasad grzeczności, języka i kultury oraz wreszcie: wojny i niepokoju.

Ajnowie

Według Leo Sternberga ajnuskie rzeźbione kijki ofiarne inau wyobrażają pośredników między bogami a ludźmi, zaś zwisające z nich liczne wióry symbolizują języki, którymi istoty te posługują się w rozmowach z bogami.

Ajmarowie

Przed podbojem inkaskim z roku 1430 Ajmarowie stworzyli 80 niezależnych, wzajemnie ze sobą wojujących królestw. Podział najpewniej bazował na różnicach dialektalnych i związkach rodowych.

Baskowie

Nazwa Basków mogła oznaczać w pierwotnym języku indoeuropejskim „ludzi z gór”.

Bambara

Bambara, który podczas rytuału Tyi Wara wcielał się w praprzodka, musiał udowodnić odwagę i wykazać odporność na ból. Udawał więc wbijanie noża w udo i już zupełnie na poważnie brał do ust kawałek… Czytaj dalej

Maorysi

W kulturze maoryskiej najlepszym sposobem na obrażenie wroga i okazanie mu pogardy jest wywalenie na wierzch języka w jego obecności. Wygląda to jednak znacznie straszniej niż w naszej kulturze.

Inuici

Inuici tworzą zdania dodając do siebie wszystkie morfemy. Np. fraza „pójdę z tobą do ładnego małego domu śniegowego” to po inuicku iglu+viga+tsia+rulung+munngau+qati+gi+niaq+ta+git jako jeden wyraz.

Taraskowie

Nazwa Tarasków początkowo oznaczała w ich języku szwagrów i odnosiła się do Hiszpanów, za których Indianie wydawali swoje córki. Wzięła się z źle zrozumianego przez Europejczyków „tarase, tarase, jurhákiria tarse” (żegnaj szwagrze).

Mongołowie

Jedyną zachowaną wersją „Tajnej historii Mongołów”, najdawniejszej kroniki tego ludu opowiadającej o dokonaniach Czyngis-chana, jest chiński podręcznik do nauki mongolskiego z 1368 roku.

Hiszpanie

Hiszpanie, którzy rozmawiając z Inkami nie słyszeli różnicy w wymowie Huaca oznaczającego bogów i Huaca, czyli płakać, pisali potem, że Indianie płaczą pod swoimi świątyniami, co nie było prawdą.

Inuici

Alfabet dla języków z grupy eskimo-aleuckiej wymyślili nie ich rdzenni użytkownicy, Innuici, ale Kanadyjczycy europejskiego pochodzenia, na dodatek dopiero w latach ’60 XX wieku.

Abenakowie

Nazwa wigwam pochodzi z języka Abenaków zamieszkujących kanadyjski Quebec i pierwotnie oznaczała domostwo o kształcie kopuły kryte korą i matami z trawy. Nazywanie wigwamem tipi, hoganu lub jurty jest błędem.

Inuici

Inuktitut zwany też językiem eskimoskim jest dalece sprzężony z nietypowymi warunkami, w których żyją Inuici. Śnieg i kolor biały można określić w nim na kilkanaście sposobów, zaś mors ma aż 9 nazw.

Mongo

Międzynarodowym kodem języka nkundu, którym posługuje się lud Mongo z Demokratycznej Republiki Konga jest lol.

Eyak

W 2008 roku, wraz z Marie Smith, wymarł język ludu Eyak z południowo-centralnej Alaski. Dwa lata później wskrzesił go Francuz Guillame Laduey, który opanował eyak mimo, że nigdy nie spotkał żadnego native speakera.

Udmurci

Pieśń o Udmurcie Bogatyrze, poemat epicki zamieszkującego Nizinę Wschodnioeuropejską ludu Udmurtów, został napisany dopiero w 1920 roku, na dodatek po rosyjsku. Na jego udmurckie tłumaczenie, Dorvyzhy, trzeba było czekać niemal wiek.