Tag Archive: koczownicy

Ikowie

Przed II Wojną Światową, gdy ugandyjscy Ikowie byli jeszcze koczownikami i myśliwymi, kobiety z tego plemienia wychodziły razem z mężczyznami na polowanie, by zbierać niedaleko nich owoce i jarzyny. Reklamy

Czuwańcy

Podstawą gospodarki Czuwańców z Rosji zawsze była koczownicza hodowla reniferów. W XIX wieku dali się jednak poznać jako wyspecjalizowani hodowcy, trenerzy i sprzedawcy doskonałych psów pociągowych.

Odżibwejowie

Odżibwejowie zamieszkujący na Wielkich Równinach, przeciwnie do swoich pobratymców, prowadzili koczowniczy tryb życia, mieszkali w tipi i zajmowali się polowaniem na bizony.

Himba

Plemię Himba z północno-zachodniej Namibii prowadzi koczowniczy tryb życia związany z pasterstwem. Hodowanymi przez nich zwierzętami  są kozy i bydło.

Arandowie

Dawniej Arandowie z centralnej Australii prowadzili koczowniczy tryb życia, zaś podstawą ich gospodarki było łowiectwo i zbieractwo.

Ikowie

Kiedy Ikowie z Ugandy byli koczownikami i myśliwymi, uważali, że zabijanie większej liczby zwierząt niż są w stanie zjeść na raz to grzech przeciwko prawom boskim. Toteż robili to jedynie przed długimi wyprawami.

Karpentanowie

Karpentanowie z Półwyspu Iberyjskiego zamieszkiwali ziemie na południe od Gór Kastylijskich, między Alcarią a rzeką Gwadianą. Byli ludem typowo pasterskim i prowadzili koczowniczy tryb życia.

Darchadzi

Darchadzi z północnej Mongolii prowadzą koczownicze życie pędząc przez bezkresne stepy stada bydła, owiec, kóz, jaków oraz wielbłądów. Sami poruszają się na grzbietach niskich górskich koników.

Odżibwejowie

Większość Odżibwejów, wyłączając plemiona z równin, prowadziło półosiadły tryb życia, zajmowało się rybołówstwem, leśnym myślistwem, uprawą kukurydzy i warzyw (m. in. dyni), oraz zbieraniem dzikiego ryżu i syropu klonowego.

Celtyberowie

Celtyberowie byli pasterzami, a wyznacznik bogactwa stanowiła dla nich wielkość stada. Często prowadzili koczowniczy tryb życia i praktycznie nie budowali miast. Wyjątkami są słynne Numancja i Tremencja.

Pasztuni

Kultura koczowniczego ludu Pasztuni z Afganistanu i Pakistanu opiera się na kodeksie honorowym Pasztunwali, który m. in. nakłada na członków plemienia obowiązek zemsty rodowej i przyjęcia każdego, kto prosi o gościnę, nawet wroga.

Wodaabe

Wodaabe to pasterze koczownicy. Wędrują wzdłuż południowej granicy Sahary. Istnieją teorie na temat ich pochodzenia mówiące, że do Afryki przybyli z Mezopotamii, przez Morze Czarne.

Orokowie

Orokowie z Rosji byli koczownikami i hodowcami reniferów. W poszukiwaniu lepszych warunków do handlu część z nich przeniosła się na południe, przestała wędrować i porzuciła hodowlę reniferów, adaptując hodowlę psów.

Komancze

Komancze prowadzili koczowniczy tryb życia, zajmowali się przede wszystkim myślistwem (polowanie na bizony), rybołówstwem i zbieractwem roślin, a później hodowlą koni i uprawą roślin.

Czuwańcy

Czuwańcy-koczownicy używają do przepowiadania przyszłości antropomorficznych i zoomorficznych figurek z drewna, skóry i kości.

Nieńcy

Podstawą gospodarki Nieńców i głównym czynnikiem kształtującym ich kulturę długo była koczownicza hodowla reniferów. Wiadomo nam, że to od nich przejęły ją inne ludy północy.

Budynowie

Według Herodota  jednym z przysmaków koczowniczego plemienia Budynów, które w starożytności zamieszkiwało tereny obecnej Ukrainy, były wszy.