Tag Archive: ptak

Winebagowie

Zamieszkujący Wisconsin w USA Winebagowie dzielili się na 12 klanów: Ptaka Gromu, Ludzi Wojny, Orła, Gołębia, Niedźwiedzia, Wilka, Ducha Wody, Jelenia, Wapiti (rodzaj jelenia), Bizona, Ryby i Węża.

Majowie

Według starej legendy najpiękniej w całej dżungli śpiewał kwezal. Ptak zamilkł jednak na zawsze gdy świat Majów zniszczyła hiszpańska konkwista. Ponoć ma się  odezwać ponownie dopiero wtedy gdy kraj będzie naprawdę wolny.

Lapończycy

U Lapończyków zwierzętami ofiarnymi były głównie renifery, potem ptaki i ryby. Wierzono, że bogowie szczególnie lubią zwierzęta białe – renifery albinosy oraz odpowiednio umaszczone krowy, owce, kozy, koty, psy i koguty.

Winebagowie

Winebagowie wybierali wodza z fratrii Wyższej, z klanu Ptaka Gromu. Do jego najważniejszych funkcji należały pomoc potrzebującym i apelowanie o litość dla łamiących plemienne prawa i obyczaje, nawet w przypadku morderstwa.

Starożytni Egipcjanie

Na egipskich sarkofagach jako płaczki pogrzebowe w towarzystwie Neit i Sereket często przedstawiano siostry Ozyrysa, Izydę i Neftydę pod postaciami dwóch drapieżnych ptaków – sokoła i kani.

Kaniarzy

Podczas świąt religijnych Indianie Kaniari zakładali na głowy srebrne diademy w kształcie półksiężyca, które ozdabiali kolorowymi piórami papug Guacamaya (ara), uważanych przez nich za święte zwierzęta.

Kicze

Kicze wierzą, że schwytany w niewolę ptak kwezal z tęsknoty za światem zewnętrznym w końcu popełnia samobójstwo. Z tego powodu jest on w Gwatemali symbolem wolności.

Chavin

Przedstawiciele kultury Chavin budowali monumentalne kompleksy ceremonialne, wyznawali jednego boga–stwórcę i bóstwa łączące cechy ptasie, gadzie i kocie, składali ofiary z ludzi, a podczas rytuałów zażywali środki halucynogenne.

Karpentanowie

Zamieszkujący centralne rejony Półwyspu Iberyjskiego Karpentanowie pozostawiali ciała wojowników poległych podczas walki na pożarcie sępom, które uważali za ptaki święte.

Inuici

Inuici nazywali miesiące bardzo złożonymi nazwami podkreślając najbardziej charakterystyczne zjawiska przyrodnicze. W inuickim kalendarzu znajdziemy np. pojawienie się słońca, powracający dzień, powracające ptactwo itd.

Toltekowie

Toltekowie bardzo cenili niebiesko-zielone pióra kwezala, świętego ptaka uważanego za władcę wiatru i wcielenie Quetzalcoatla, czyli Pierzastego Węża. Wyrywali je z ogromnym szacunkiem, dbając, by nie zranić przy tym zwierzęcia.

Buriaci

Buriaci znad Bajkału wierzą, że pojawienie się na niebie orła zwiastuje przybycie duchów przodków, które mogą wstąpić w ciało szamana i próbować nawiązać kontakt z żyjącymi.

Kazachowie

Zamieszkujący Kazachstan, Chiny, Uzbekistan, Rosję i Mongolię Kazachowie słynęli przede wszystkim z polowań z sokołami i niezwykłej zręczności podczas jazdy konnej.

Czukcze

Rosyjscy Czukcze do dziś stosują dawną metodę polowania na ptaki za pomocą boła, czyli obciążonych sznurków, które należy rzucić tak, aby oplotły lecącego ptaka i tym samym spowodowały jego upadek.

Inkowie

W inkaskim panteonie imperialnym bogini Ajmarów – Amaru, czyli skrzydlaty wąż z szyją ryby i głową lamy, pełniła pod postacią pioruna funkcję posłannika między niebem, ziemią i podziemiami.

Tiwanaku

Przedstawiciele archeologicznej kultury Tiwanaku z Boliwii czcili tzw. Bóstwo z Berłami uważane dziś za pierwowzór Virakochy. Bogata ikonografia eksploatuje również temat fantastycznych postaci łączących cechy kocie i ptasie.

Nazca

Naczelną postacią panteonu Nazkeńczyków z terenów Peru było bóstwo o cechach ptasio-kocich. Ważną rolę odgrywały też różne ptaki i zwierzęta morskie, w szczególności zaś orka, którą przedstawiano z nożem ofiarnym i ludzką głową-trofeum.

Nazca

Nazca wytwarzali naczynia w kształcie ptaków, roślin, ryb i twarzy kobiet. Jeżeli forma odpowiadała kuli bogato zdobili ją motywami mitologicznymi. Najpopularniejsze było przedstawienie jaguara trzymającego ludzką głowę.

Kereici

Według mongolskiej legendy niegdyś żył chan, któremu urodziło się siedmiu synów. Mieli oni niezwykle ciemne twarze, dlatego nazywano ich wronami (kheree). Stąd wzięła się nazwa ludu Kereitów, ich potomków.

Inkowie

Podczas święta Inti Raymi Inkowie ofiarowywali Słońcu dary ze wszystkich zakątków imperium. Były to lamy, jaszczurki, ropuchy, żmije, tygrysy, lwy i ptaki. Współcześnie w trakcie inscenizacji składa się ofiary z liści koki.

Maorysi

Maorysi z Nowej Zelandii wykonują swoje tatuaże zwane moko nie za pomocą igły, ale specjalnego dłuta z kości albatrosa. Dzięki temu ich tekstura jest nierówna, wypukła.

Taraskowie

Świętym zwierzęciem Tarasków był indyk identyfikowany ze względu na obły kształt ciała i rozłożysty ogon z samym słońcem – bogiem ognia Curicaueri. Jego mięso mogli jeść wyłącznie kapłani.

Komiacy

Według mitologii zamieszkujących Rosję Komiaków świat stworzyli narodzeni z kaczego jajka ptasi bogowie – dobry łabędź En i zły perkoz Omöl (zwany też Kul’em).

Kicze

Legenda Kiczów mówi, że gdy ciosem w serce zabito króla Tecuna Umana, na zakrwawionym ciele usiadł kwezal. Od tamtej chwili wszystkie kwezale mają czerwone pióra na piersiach i nikt nie słyszał ich śpiewu.

Dołganie

Religia Dołganów jest niezwykle synkretyczna, np. na ich grobach umieszcza się zarówno prawosławny krzyż, ptaszka kut, który wiedzie duszę zmarłego do nieba, jak i deseczkę do składania ofiar duchom przodków.

Pycha Siedem Ary

Pycha Siedem Ary. W świecie Majów za przechwałki też można było stracić zęby. I oczy. Zwłaszcza jeśli były z drogocennych kamieni. A majański NFZ również oskubywał do ostatniego grosza.

Dołganie

Według dołgańskich wierzeń dusza zmarłego dziecka lub osoby kalekiej nie będzie w stanie odnaleźć drogi do nieba, jeśli nie dostanie przewodnika. Dlatego na ich grobach kładzie się kut, drewnianą figurkę ptaszka.