Tag Archive: ród

Winebagowie

Zamieszkujący Wisconsin w USA Winebagowie dzielili się na 12 klanów: Ptaka Gromu, Ludzi Wojny, Orła, Gołębia, Niedźwiedzia, Wilka, Ducha Wody, Jelenia, Wapiti (rodzaj jelenia), Bizona, Ryby i Węża. Reklamy

Bemba

Struktura społeczna zamieszkującego Zambię i DRK ludu Bemba oparta jest na kilkudziesięciu matrylinearnych i matrylokalnych rodach egzogamicznych, np. Rodzie Krokodyla (Bena Ng’andu) lub Rodzie Grzyba (Bena Bowa).

Aborygeni

W Australii wyróżniono wiele systemów totemicznych organizujących społeczeństwa aborygeńskie. Należą do nich totemizm płci, totemizm moiet, czyli połówek plemiennych, totemizm grup rodowych i totemizm klanowy.

Ajmarowie

W dawnych czasach ajmarskie kolektywy rolnicze zwane Ayllu były związkami rodowymi, a wszystkich ich członków łączyły więzy krwi. Dziś tracą one swój tradycyjny charakter ze względu na powszechne przyjmowanie obcych.

Ajmarowie

Według Ajmarów ziemia jest własnością wspólną kolektywu lub związku rodowego zwanego Ayllu. Rokrocznie rozdziela się ją pomiędzy głowy rodzin. Tylko grunt na którym bezpośrednio zbudowany jest dom uważa się za własność prywatną.

Bakairi

Świadomość genealogii u Bakairi jest bardzo płytka. Nie dzielą się oni na rody czy lineaże. Ich system pokrewieństwa nie jest ani patrylinearny, ani matrylinearny. Dziedziczą dzieci obu płci. Rytualne maski matki przekazują córkom

Irokezi

Zwyczaj obligował Irokezów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady do pomszczenia każdego zabitego lub zranionego członka swojego rodu matrylinearnego.

Albańczycy

Niepisane prawo zwane Kanunem zobowiązywało Albańczyków do Gjakmarrja – krwawej zemsty rodowej za zabójstwo. Uznając odpowiedzialność zbiorową można było zabić nie samego mordercę, ale członka jego rodziny lub wspólnoty.

Bambara

Gwoli zwyczaju u Bambara to przywódcy rodów odpowiadają za wszystkie sprawy związane z małżeństwem chłopców z ich lineażu. Muszą im znaleźć odpowiednią żonę, wynegocjować jej cenę, zapłacić i zorganizować wesele.

Ajmarowie

W dawniejszych czasach ajmarskie związki rodowe, a zarazem kolektywy rolnicze zwane Ayllu urządzały łupieżcze wyprawy na tereny sąsiadów w celu uzyskania bogactw i niewolników.  Aby się przed tym bronić budowano forty Pukara.

Odżibwejowie

Słowo totem pochodzi z języka odżibwe, którym władają zamieszkujący obszar Wielkich Jezior Odżibwejowie i oznacza „grupę jego krewnych”.

Słowianie

U Słowian przy wymierzaniu kary dla cudzołożnicy decydując głos miał nie najbardziej zainteresowany, czyli mąż, ale członkowie jego rodu. Ma to podłoże w przekonaniu, że żona stanowi przede wszystkim własność klanu.

Jukagirzy

Każdy z jukagirskich klanów ma swojego własnego szamana zwanego Alma. Po śmierci jest on traktowany jak bóstwo, a jego ciało rozczłonkowuje się i dzieli na relikwie przechowywane odtąd przez poszczególnych członków plemienia.

Albańczycy

O Gjakmarrja, obowiązku zemsty rodowej za zabójstwo, Albańczycy mówią, że można jej dokonać nawet po kilkunastu latach, bo krew się nie starzeje. Jedna zemsta rodzi kolejną skutkując często wielopokoleniowym łańcuchem zabójstw.

Ajmarowie

Przed podbojem inkaskim z roku 1430 Ajmarowie stworzyli 80 niezależnych, wzajemnie ze sobą wojujących królestw. Podział najpewniej bazował na różnicach dialektalnych i związkach rodowych.

Matses

Brazylijsko-peruwiańscy Indianie Matses dzielą się na dwa duże rody: jaguara i robaka. Przynależność do danego klanu określa rolę społeczną, sposób życia i obowiązki, np. tylko Robaki uprawiają kukurydzę.

Bambara

Aby mieszkanie z wielopokoleniową poligamiczną rodziną nie było uciążliwe, u ludu Bambara przyjęło się, że po ślubie każdy mężczyzna i kobieta mają oddzielne pokoje, a podzielona według płci młodzież zajmuje pomieszczania wspólne.

Jukagirzy

Społeczeństwo Jukagirów tradycyjnie było podzielone na 12 klanów. Do dziś przetrwały tylko 3, z czego Czuwańców zaczyna się uważać za odrębne plemię. Reszta wymarła, bądź ma zaledwie kilku reprezentantów.

Tiwi

Taniec jest bardzo ważną częścią kultury Tiwi z Australii. Już we wczesnym dzieciństwie każdy Aborygen uczy się tak zwanego Tańca Snu, którego kroki dziedziczy po ojcu i tańca totemicznego lub klanowego przynależącego matce.

Polacy

W Polsce prawie do XIX wieku zabraniano nadawania zachodnich dziedzicznych tytułów rodowych takich jak książę, hrabia. Szlachta uważała się za równą z urodzenia, używanie tytułów rodowych traktowała jako obrazę.

Celtyberowie

Celtyberyjskie rody podpisywały między sobą porozumienia o gościnności (umowy sojusznicze) na tak zwanych teserach, czyli metalowych płytkach w kształcie ściskających się dłoni lub zwierząt takich jak dzik, koń, koza.

Inkowie

Curacowie, czyli zarządcy prowincji w państwie Inków, przybywali do stolicy na święto Słońca Inti Raymi niosąc ze sobą obrazy przedstawiające bohaterskie czyny, których ich ród dokonał w służbie imperium.

Inkowie

Jedna z interpretacji inkaskiej listy władców mówi, że to tylko zbiór założycieli rodów miasta Cuzco. Arystokracja przedstawiła ich chrześcijanom jako króli, aby uniknąć podatku, z którego zwolnieni byli potomkowie władców.

Celtyberowie

Podstawę organizacji społecznej Celtyberów stanowiły związki oparte na pokrewieństwie, zwane gentes i gentilitates. Ponadto poszczególne rody podpisywały ze sobą umowy sojusznicze, tzw. umowy o gościnności.

Nieńcy

Do połowy XIX wieku rosyjscy Nieńcy posługiwali się wyłącznie pismem piktograficznym i nie istniała literatura w ich języku. Specjalnych znaków rodowych zwanych tamga używano np. do oznaczania własności na przedmiotach.

Majowie

Majowie grzebali swoich przodków we własnych domach pod podłogą. Jeśli grobów było dużo, formowały wzniesienie. Najsilniejszą pozycję miał więc ród, którego dom stał najwyżej, co oznaczało też, że najdłużej żyje w danym miejscu.

Czukcze

Zamieszkujący Rosję Czukcze mieli w zwyczaju tatuowanie twarzy. U mężczyzn były to kręgi w pobliżu ust, zaś u kobiet – dwie kreski od nosa do czoła. Każda grupa rodowa miała swój własny wzór.