Tag Archive: Rosja

Inuici

Inuici chowali zmarłych w płytkich na ok. 0,5-metra grobach. Dno jamy wykładali kawałkami drewna. Obkładali nimi także samo ciało. I to już wystarczało. Nie używano bardziej trwałych, zamykanych trumien.

Jakuci

Arson-Doulai to w mitologii Jakutów bóg świata podziemnego i śmierci. Połyka ludzkie dusze i zsyła na ziemię choroby. Ma na usługach zastępy krwiożerczych demonów zwanych abaasy’ami, które można obłaskawić jedynie krwawymi ofiarami.

Udmurci

Poświęcony wspominaniu zmarłych dzień Jyr-pyd śoton, mimo, że udaje wesele, winien być smutny i refleksyjny. Jeśli któremuś z Udmurtów zdarzy się wtedy zatańczyć, musi odkupić winę srebrną monetą.

Inuici

Inuici wierzą, że człowiek składa się z trzech części: ciała, imienia i duszy. W momencie śmierci ginie tylko ciało, zaś imię i dusza mogą kontynuować życie wcielając się w nowonarodzonego członka rodziny.

Inuici

Inuici mieli zorze polarne za odblask płomieni palących się w królestwie zmarłych, dlatego napawały ich one ogromnym lękiem. Sądzili, że pojawiają się, by tym, którzy niedawno odeszli oświetlać  i wskazywać drogę do zaświatów.

Inuici

Inuiccy szamani mają za zadanie dbać o dobry humor duchów. Starają się więc odgadywać ich potrzeby i w odpowiednim momencie składać ofiary przebłagalne. Wyszukują również i karzą osoby, które złamały tabu.

Jukagirzy

Społeczeństwo Jukagirów tradycyjnie było podzielone na 12 klanów. Do dziś przetrwały tylko 3, z czego Czuwańców zaczyna się uważać za odrębne plemię. Reszta wymarła, bądź ma zaledwie kilku reprezentantów.

Jakuci

U Jakutów podziemia zamieszkują demony abaasy. Mają one stalowe zęby, jedno oko, ramię i nogę. Ujeżdżają smoki o 2 głowach i ogonach oraz 6 nogach. Chodzą w grupach po 7 i jedzą ludzi.

Nieńcy

Nieńcy chowają zmarłych bez przebierania ich, w tej samej odzieży w której oddali ostatnie tchnienie. Dodatkowo przed włożeniem do trumny mężczyzn zawijają w płótno namiotu, zaś kobiety w materiał, którym przykrywa się sanie.

Buriaci

Buriaci uważają, że powracający z polowania doświadczony myśliwy nie powinien się już trudzić żadną dodatkową pracą. Dlatego to młodzieńcy bez broni zabrani na wyprawę dla nauki rąbią w obozie drewno, przygotowują jedzenie itd.

Słowianie

Barokowy poeta Kaspar Twardowski pisał, że w noc świętojańską mieszkańcy wsi w Rzeczypospolitej, oddając się dawnym, słowiańskim zwyczajom, przepasają się bylicą i zupełnie nadzy idą w las, by grzeszyć podczas orgii.

Inuici

Inuici oddają cześć duchom zabitych na polowaniu zwierząt. Dzięki temu wcielają się one w kolejne dostarczające im pożywienia foki i wieloryby. Jeśli ludzie nie okażą uwolnionym duszom należytego szacunku, powrócą jako złośliwe demony.

Jukagirzy

Niezwykły sposób chrystianizacji Jukagirów z XVII wieku przeszedł do historii. Wyznających szamanizm ludzi zazwyczaj upijano, a gdy byli już zupełnie nieświadomi tego co się dzieje – chrzczono ich.

Inuici

Jednym z ulubionych tematów inuickich bajek jest ludożerstwo, chociaż nie znamy żadnych dowodów na to, by było kiedykolwiek przez Eskimosów praktykowane.

Inuici

Inuiccy artyści z niezwykłą dokładnością rzeźbili króliki i drzewa, mimo,  że nigdy żaden z nich nie widział ich na oczy. Pamięć o tych gatunkach przez wiele stuleci przetrwała w opowiadaniach ludowych.

Słowianie

W niektórych polskich wsiach swat przychodził do domu rodziców panny późnym wieczorem lub nocą. Istniał powiem przesąd, wywodzący się jeszcze z czasów pogańskich, że szczęśliwe małżeństwo to takie, które skojarzono przy pełni księżyca.

Jukagirzy

Jukagirzy żyją w matrylinearnych, matrylokalnych rodach. Pomimo wielu lat intensywnej rusyfikacji i sąsiedztwa ludów patrylinearnych, ta oryginalna struktura społeczna zachowała się do dnia dzisiejszego.

Ajnowie

Ajnowie żyli w budowanych nad brzegiem morza wioskach zwanych kotanami, w chatach czworościennych, drewnianych, z dwuspadowym dachem. W jednym kotanie mieszkało ok. 50 osób. Sąsiednie wioski łączyły się pod wodzą jednego władcy.

Inuici

Tradycyjna muzyka Eskimosów należy do najprostszych z możliwych. Jedynym instrumentem znanym przed zetknięciem się z białym człowiekiem był bębenek. Grano na nim zarówno podczas odprawiania rytuałów jak i dla rozrywki.

Słowianie

Słowianie oślepiali konkurentów do tronu czyniąc ich rytualnie niezdolnymi do pełnienia władzy. Przekonanie o skuteczności tego zabiegu wywodzi się z wiary w niezwykłą moc spojrzenia, przez które można było np. czarować lub zapładniać… Czytaj dalej

Buriaci

Wyruszając na wielodniowe a czasem nawet kilkumiesięczne polowanie Buriaci kupowali krowę lub konia (biedniejsi barana), którego pędzili za sobą w tundrę i w razie niepowodzenia łowów zabijali, by się pożywić.

Udmurci

Podczas specjalnego obrzędu w okresie wielkanocnym Udmurci wypędzają ze wsi nieczyste siły. Grupa kobiet chodzi od domu do domu śpiewając, hałasując prowizorycznymi grzechotkami i waląc kijami w płoty, aby wystraszyć demony.

Inuici

Inuickie ziemianki z kamieni, torfu i darni nie mają drzwi. Wchodzi się do nich przez podziemny tunel zatrzymujący zimne powietrze. Wiosną mieszkańcy zdejmują dach, by deszcze i wiatry oczyściły wnętrze przed kolejnym sezonem.

Czuwańcy

Czuwańcy-koczownicy używają do przepowiadania przyszłości antropomorficznych i zoomorficznych figurek z drewna, skóry i kości.

Nieńcy

Do połowy XIX wieku rosyjscy Nieńcy posługiwali się wyłącznie pismem piktograficznym i nie istniała literatura w ich języku. Specjalnych znaków rodowych zwanych tamga używano np. do oznaczania własności na przedmiotach.

Jukagirzy

Raz do roku, na początku lata, wszystkie jukagirskie klany zbierają się, by celebrować Sakhadzibe. Jest to pewnego rodzaju narada plemienna, podczas której przedyskutowuje się palące problemy społeczności, stan tradycyjnej kultury itd.

Udmurci

Zanim na ziemie Udmurtów dotarło chrześcijaństwo nadawano dzieciom imiona odzwierciedlające warunki pogodowe w dniu ich narodzin, np. Zor, czyli deszcz.

Nieńcy

Podstawą gospodarki Nieńców i głównym czynnikiem kształtującym ich kulturę długo była koczownicza hodowla reniferów. Wiadomo nam, że to od nich przejęły ją inne ludy północy.

Komiacy

Wierzenia zamieszkujących Rosję Komiaków są silnie związane z wodą. Mają oni nie tylko dwóch bogów rzek – Vasę i Kul’a (Omöl’a), ale również bóstwo patronujące łaźniom – Pyvsyan’sa i domowej łazience – Olysya.

Inuici

Inuici tworzą zdania dodając do siebie wszystkie morfemy. Np. fraza „pójdę z tobą do ładnego małego domu śniegowego” to po inuicku iglu+viga+tsia+rulung+munngau+qati+gi+niaq+ta+git jako jeden wyraz.

Czukcze

Jaranki, czyli domostwa Czukczów z Rosji, to dwa skórzane namioty ustawione jeden w drugim. Nietypowa konstrukcja pozwala na utrzymanie w środku ciepła nawet gdy na zewnątrz panują 30-stopniowe mrozy.

Lapończycy

Świętym miejscem dla Lapończyków był Nordkapp, cypel o profilu łba nosorożca, niemal najdalej wysunięty na północ punkt Europy. Pod jego „rogiem” regularnie składano ofiary.

Jakuci

W Olonkho, poemacie Jakutów, szef jednookich, jednorękich i jednonogich demonów abaasy’ów to Alyp Khara Aat Mogoidoon. Cały jest ze stali i inaczej niż podwładni ma 3 głowy, 6 rąk i 6 nóg.

Nieńcy

Bardzo często Nieńcy chowali zmarłych nie w trumnach, ale odwróconych do góry dnem łodziach. Do środka wkładali broń i przedmioty codziennego użytku, a obok wbijali w ziemię długą włócznię zwaną chorejem.

Czuwańcy

Rosyjscy Czuwańcy polują na renifery w okresie ich wędrówek – jesienią. Starają się wtedy podpłynąć do przeprawiających się przez rzekę zwierząt na specjalnych łódkach przypominających kajaki i wbić im w karki włócznie pokolug.

Inuici

Inuici brali ze sobą na polowania kościane rurki służące do wysysania z kajaka wody, którą następnie wypluwali. Ponieważ usuwali ją bez użycia rąk, mogli kontynuować pościg, a łowy stawały się skuteczniejsze.

Jukagirzy

Jukagirzy twierdzą, że są potomkami niedźwiedzicy i mężczyzny, którego okoliczności zmusiły do spędzenia zimy w jaskini zwierzęcia. Aby zachować życie traktował gospodynię jak swoją żonę.

Inuici

Inuitów zmarłych podczas epidemii nie chowano w tradycyjny sposób, ale pozostawiano w domostwie i zawalano nad nimi dach.

Inuici

Ponoć przed pojawieniem się białego człowieka Inuici nie nadawali sobie imion. Obcych określano mianem ktoś, małżonków – moja druga, mój drugi, zaś siebie samego – po prostu słowem ja.

Udmurci

Gdy udmurckie dziecko ciężko zachorowało, zmieniano mu imię. Wierzono bowiem, że usuwając starą nazwę można się pozbyć również złych mocy i demonów, które nie potrafią rozpoznać człowieka pod nowym imieniem.

Czuwańcy

Nie znający alkoholu Czuwańcy-koczownicy z Rosji zwykli odurzać się różnymi gatunkami muchomorów.

Jukagirzy

Jukagirzy wykształcili pismo piktograficzne służące myśliwym do oznaczania ścieżek.  Stosowano je również do tworzenia wskazówek dla handlujących herbatą i tytoniem Jakutów, by mogli oni odnaleźć jukagirskie obozowiska letnie nad brzegiem morza.

Słowianie

Słowianie wierzyli, że niezbyt przyjazne ludziom demony wody szczególnie upodobały sobie szycie, tkanie i przędzenie. Dlatego aby nie przyciągnąć ich do domu w Wigilię, należy unikać tych czynności.

Nieńcy

O jednym z demiurgów w nienieckiej mitologii – Nga mówi się wróg ludzkości. Aby zjednać sobie jego przychylność należy składać mu krwawe ofiary z reniferów. W przeciwnym razie można zapaść na ciężką chorobę… Czytaj dalej

Inuici

Inuickie kobiety noszą niemowlęta w kapturach specjalnych parek zwanych amauti.

Czukcze

Żyjący nad brzegiem morza Czukcze z Rosji często wykorzystywali do produkcji odzieży wnętrzności morsa.

Inuici

Inuici byli jedynym ludem poza zasięgiem europejskiej techniki, którzy posługiwali się śrubkami.

Inuici

Według inuickich wierzeń krasnoludki mieszkają pod ziemią i mówią językiem eskimoskim, chociaż kiedy zostają dostrzeżone wydają wilcze odgłosy. Ich ślady zawsze znikają w morzu. Nie można ich dotykać.

Słowianie

Słowiańskie czarownice przygotowywały działającą jak narkotyk, silnie halucynogenną maść, którą nacierały całe ciało, a nawet pochwę, przed odprawianiem rytuałów.

Nieńcy

Każdy nieniecki ród miał swoje własne miejsce pochówku. Najczęściej było to niewielkie wzniesienie w tundrze w pobliżu rzeki. Z powodu wiecznej zmarzliny trumny pozostawiano na powierzchni ziemi.