Tag Archive: Słowacja

Longobardowie

Nazwa zachodniogermańskiego plemienia Longobardów pochodzi od łacińskiego longa barba, czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii Longobardowie zapuszczali bardzo bujny zarost. Reklamy

Longobardowie

Według źródeł Longobardowie, czyli zachodni Germanie, mieli w zwyczaju aranżowanie małżeństw między niepełnoletnimi synami i starszymi od nich kobietami z którymi potem zgodnie z prawem sypiali.

Słowianie

Słowiańska obyczajowość dopuszczała wielożeństwo. Wymagano jednak, by ojciec pana młodego ofiarował ojcu panny młodej cenny dar ślubny. Z tego powodu tylko najbogatsi pozwalali sobie na poślubienie kolejnej kobiety.

Słowianie

Według Thietmara z Merseburga Słowianie karali cudzołożnice obcinając im wargi sromowe, które następnie dla większego pohańbienia grzesznicy wieszali nad drzwiami jej domu.

Łemkowie

Jeszcze 50 lat temu na wsiach polskich, chociażby na łemkowszczyźnie, oskarżano o czary gospodynie, którym za dobrze się powodziło.

Słowianie

U Słowian przy wymierzaniu kary dla cudzołożnicy decydując głos miał nie najbardziej zainteresowany, czyli mąż, ale członkowie jego rodu. Ma to podłoże w przekonaniu, że żona stanowi przede wszystkim własność klanu.

Słowacy

Słowacy w zaduszkową noc pozostawiają po kolacji jedzenie na stole. Wierzą, że zmarli, którzy przyjdą odwiedzić ich domy będą strudzeni i głodni, więc z ochotą skorzystają z możliwości posilenia się.

Słowianie

Gdy Słowianin chciał podkreślić swoją prawdomówność, składał świętą przysięgę na słońce, czyli Swaroga.

Łemkowie

Podczas święta zmarłych Łemkowie urządzali na cmentarzach uczty po których pozostawiali jako posiłek dla przodków kutię. Dziś potrawa ta kojarzona jest z Wigilią, jednak w czasach słowiańskich była daniem serwowanym na stypach.

Słowianie

Barokowy poeta Kaspar Twardowski pisał, że w noc świętojańską mieszkańcy wsi w Rzeczypospolitej, oddając się dawnym, słowiańskim zwyczajom, przepasają się bylicą i zupełnie nadzy idą w las, by grzeszyć podczas orgii.

Słowianie

W niektórych polskich wsiach swat przychodził do domu rodziców panny późnym wieczorem lub nocą. Istniał powiem przesąd, wywodzący się jeszcze z czasów pogańskich, że szczęśliwe małżeństwo to takie, które skojarzono przy pełni księżyca.

Słowianie

Słowianie oślepiali konkurentów do tronu czyniąc ich rytualnie niezdolnymi do pełnienia władzy. Przekonanie o skuteczności tego zabiegu wywodzi się z wiary w niezwykłą moc spojrzenia, przez które można było np. czarować lub zapładniać… Czytaj dalej

Słowianie

Słowianie wierzyli, że niezbyt przyjazne ludziom demony wody szczególnie upodobały sobie szycie, tkanie i przędzenie. Dlatego aby nie przyciągnąć ich do domu w Wigilię, należy unikać tych czynności.

Łemkowie

U Łemków podłaźniczkę (gałązkę umieszczaną pod sufitem na Gody, a potem Boże Narodzenie) zawsze zawieszał gospodarz ubrany w cuchę przewiązaną powrósłem uplecionym ze słomy.

Słowianie

Słowiańskie czarownice przygotowywały działającą jak narkotyk, silnie halucynogenną maść, którą nacierały całe ciało, a nawet pochwę, przed odprawianiem rytuałów.

Słowianie

Słowianie podczas Godów przypadających między 22.12. a 6.01.obchodzili domy z figurą nowonarodzonego słońca. Od tego zwyczaju wzięła się gwiazda w pochodzie kolędników i postać Gwiazdora rozdającego prezenty.

Słowianie

Podczas Godów trwających od 22.12. do 6.01. Słowianie wystrzegali się pracy fizycznej, zaś czas spędzali na odwiedzinach, przyjmowaniu gości, obdarowywaniu się prezentami i śpiewaniu tradycyjnych, starych pieśni.

Słowianie

Słowianie kąpali się pięć razy dziennie ponieważ uważali, że ciało ludzkie jest uświęcone przez naturę i należy o nie dbać. Rytualna kąpiel była też pewnym sposobem medytacji. Pozostałością tego rytu jest popularność rosyjskich bani.

Słowianie

Słowianie oddawali cześć Swarogowi, bóstwie nieba, słońca, ognia i kowalstwa, codziennie bijąc pokłony wschodzącemu słońcu.

Słowianie

Szczodre Gody, czyli święto przypadające między 22.12. a 6.01. było u Słowian okresem przeznaczonym na wspominanie zmarłych. Palono wtedy ogniska przy ich grobach i organizowano na cmentarzach uczty.

Słowianie

Potrawy przyrządzane na polską wigilię z ziaren zbóż, maku, miodu i grzybów były typowe dla słowiańskich styp pogrzebowych. Na wschodzie Polski przetrwał również zwyczaj odwiedzania tego dnia grobów bliskich.