Tag Archive: woda

Winebagowie

Zamieszkujący Wisconsin w USA Winebagowie dzielili się na 12 klanów: Ptaka Gromu, Ludzi Wojny, Orła, Gołębia, Niedźwiedzia, Wilka, Ducha Wody, Jelenia, Wapiti (rodzaj jelenia), Bizona, Ryby i Węża. Reklamy

Jukagirzy

Najważniejsze w boskim panteonie Jukagirów z Rosji jest Słońce uważane za najwyższego sędziego. Cześć oddaje się również bogu ognia, polowania, ziemi i wody oraz duchom przodków.

Himba

U namibijskich Himba mężczyźni wypasają bydło, starsze dzieci pilnują kóz w specjalnej zagrodzie, kobiety opiekują się najmłodszymi, wyplatają kosze, mielą mąkę, noszą wodę, garbują skóry, spulchniają poletko z kukurydzą i zaplatają włosy.

Aborygeni

Aborygeni pojawili się w Australii 40 000 – 65 000 lat temu, kiedy w okresie polodowcowym poziom wód na ziemi był niższy o ok. 100 metrów, a ląd australijski łączył się z Tasmanią,… Czytaj dalej

Tzeltalowie

Zamieszkujący tereny dzisiejszego południowego Meksyku Tzeltalowie uważają, że bóg wody i deszczu Chauc ma wiernego oraz niezwykle niebezpiecznego, władającego piorunami pomocnika zwanego Tatik Cauk.

Kociewianie

W Sylwestra kociewscy chłopcy trzaskaniem z biczy odpędzali stary rok i płatali figle sąsiadom: zatykali kominy, wciągali na dachy kozy lub psie budy. Dziewczęta w tym czasie zajmowały się wróżbami np. lejąc ołów… Czytaj dalej

Kociewianie

Po zakończeniu żniw Kociewianie z województwa kujawsko-pomorskiego szykowali ze snopków dziada i babę żniwną, których obwozili na wozie po wsi, polewając wodą.

Winebagowie

Lisy i Saukowie nazywali Winebagów z Wisconsin w USA „Ludem znad Brudnej Wody”, przez co Europejczycy przezywali ich „śmierdzielami”. Sami Winebagowie mówili na siebie Ho-Chunk – „Lud Świętej Mowy” lub „Zjadacze Ryb”.

Inuici

Po zabiciu foki Inuici z Kanady rozcierają w dłoniach trochę śniegu, a uzyskaną wodę wlewają zwierzęciu do pyska, by zaspokoić pragnienie jego ducha. Zaniedbanie tego rytuału może sprawić, że uwolniona dusza zamieni się… Czytaj dalej

Bakairi

Dla Indian Bakairi ludzie nie różnią się wiele od zwierząt, np. sąsiadów z ludu Trumai uważają za wodne drapieżniki, ponieważ odżywiają się rybami i według powszechnego przekonania śpią na dnie rzeki.

Kociewianie

Na Kociewiu powszechnie wierzono, że w Wielką Niedzielę woda ma moc uzdrawiającą i dlatego rankiem kąpano się w stawach i rzekach, co miało chronić przed chorobami skóry i oczu.

Chełmianie

W Wielką Sobotę Chełmianie skrapiali obejście wodą święconą przyniesioną z kościoła, ponieważ wierzyli, że chroni to przed uderzeniem pioruna. Ponadto dla zdrowia i urody kąpali się w rzekach i strumieniach.

Karpentanowie

Karpentanowie z Półwyspu Iberyjskiego wierzyli między innymi w boginię wody, której zromanizowane imię brzmiało Aironis. Ceremonie na jej cześć odprawiano na świeżym powietrzu, przy naturalnych źródłach.

Macedończycy

Według macedońskiego apokryfu, Jezus narodził się po tym jak Maryja powąchała bazylię. Roślina ta do dziś kojarzona jest na Bałkanach z chrztem. Ponoć prorok Eliasz ochrzciła cara skrapiając go wodą za pomocą pęku… Czytaj dalej

Chorwaci

W Chorwackim apokryfie św. Andrzej był nieuczciwym karczmarzem dolewającym wody do wina. Bóg poczęstowany takim napojem kazał Andrzejowi porąbać swoją winorośl, przygotować z niej stos i za karę dokonać samospalenia.

Jawajczycy

Gdy przygasa płomień świecy dryfującej w miseczce wody w domu jawajskiego czarnoksiężnika, oznacza to, że przemieniony w dzika Babi Ngepet mag, który kradnie pod tą postacią złoto, właśnie potrzebuje pomocy.

Himba

Kobiety Himba pokrywają ciało i włosy mazią z tłuszczu z krowiego mleka, ekstraktu z roślin, popiołu i ceglasto-czerwonej ochry. Papka chroni przed insektami, słońcem i odwodnieniem oraz opóźnia starzenie się skóry.

Darchadzi

Domowe ognisko jest dla mongolskich Darchadów czymś świętym. Nigdy nie palą w nim śmieci i odpadków. Niedozwolone jest również zadeptywanie albo zalewanie wodą tlącego się tam żaru.

Inuici

Ta część Inuitów, która podczas polowania na wieloryba wskakuje na grzbiet zwierzęcia, by je dobić, nosi specjalne nadmuchiwane skórzane  skafandry. W razie ześlizgnięcia się do wody izolują one od zimna i nie pozwalają… Czytaj dalej

Aztekowie

Aztekowie dzielili jedzenie na zimne lub ciepłe nie wedle temperatury, lecz skojarzeń. Zimne były na przykład wszelkie potrawy płynne. Dania jednego lub drugiego typu mogły wywołać choroby tego samego rodzaju.

Majowie

Majowie przedstawiali poranne słońce jako rekina, ponieważ wschodziło nad Morzem Karaibskim. Po południu było ono spragnionym krwi zezowatym bóstwem, zaś o zmierzchu – jaguarem wyruszającym na polowanie.

Bambara

U Bambara żonaci mężczyźni wspólnie uprawiają proso, sorgo i fasolę, zamężne kobiety zajmują się orzeszkami ziemnymi w ogródkach, młode dziewczyny dbają o dom, dzieci i przynoszą wodę, a młodzi chłopcy pasą bydło.

Polacy

W niektórych regionach Polski uważano, że w dzień śmierci jednego z mieszkańców domu nie powinno się czerpać wody ze studni, piec chleba ani sprzątać.

Borowiacy Tucholscy

W Wielką Niedzielę, przed wschodem słońca, Borowiacy Tucholscy kąpali się w strumieniach, co miało zapewnić zdrowie. W tym samym celu niektórzy pościli przez cały ten dzień.

Iberowie

Nazwa Iberia i Iberowie są pochodzenia greckiego. Odnosiły się prawdopodobnie do rejonów nad rzeką Ebro. Zdaniem niektórych badaczy, Iber nie jest nazwą konkretnej rzeki, lecz w języku miejscowej ludności oznaczał rzekę w ogóle.

Sundajczycy

Sundajczycy wierzą, że tęcza jest magiczną szarfą po której siedem bogiń wody, mgieł i chmur schodzi na ziemię. To dobry omen, ponieważ boginki przynoszą ludziom prezenty, np. Nawang Wulan pokazała im gotowany ryż.

Semangowie

Według Semangów ziemia to dysk leżący na plecach węża Naga lub żółwia, który pływa w podziemnym morzu. Z firmamentem, gdzie leży zimny, piaszczysty ląd pełen kwiatów i drzew owocowych, łączą ją kamienne kolumny.

Ajmarowie

Mallku to ajmarskie bóstwo życia, wody spływającej z gór po wiosennych roztopach, szczytów otaczających osady w sensie geograficznym, zaś w metaforycznym – hierarchii władzy. Jego symbolem jest kondor.

Żydzi

Żydowska kobieta nie może obcować z mężem nie tylko podczas połogu lub miesiączki ale także 7 dni po ustaniu krwawienia. Stan nieczystości (nida) przerywa dopiero kąpiel w mykwie (rytualnej żydowskiej łaźni).

Kaniarzy

Według jednej z dwóch wersji mitu założycielskiego Kaniarów, są oni potomkami pierwszej kobiety i pierwszego mężczyzny, którzy wykluli się z jajek złożonych w lagunie Culebrillas przez mitycznego węża.

Gandowie

Gandyjskie przekonania na temat deszczu były niezwykle bliskie współczesnej nauce. Otóż mieli oni boga-tęczę Musoke, który wraz z władcą nieba Gulu tworzył deszcz z wód unoszonych do chmur przez Majandżę.

Iberowie

Nie są znani bogowie iberyjscy, nie zachowały się też ich świątynie. Liczne są natomiast pozostałości po sanktuariach przy miejscach świętych za które uważano jeziora i rzeki, np. Cerro de los Santos.

Tainowie

Tainowie wierzyli, że Atabey, którą uważali, za pierwszy pierwiastek kobiecy, księżyc oraz opiekunkę wód, deszczu, rzek i morza, wciela się w żaby. Dlatego oddawali im cześć i prosili je o pomoc przy porodach.

Polacy

Gdy w Polsce rodziło się dziecko, starano się zmylić złe duchy np. przenosząc noworodka przez okno, przebierając dla niepoznaki i wylewając wodę z pierwszej kąpieli dopiero po trzech dniach, w dodatku po zachodzie.

Nambikwara

Przysmakiem Nambikwara są termity. Indianie wymachują płonącymi liśćmi palmowymi w chmurze insektów latających wokół termitiery. Odurzone owady zbiera się do kubłów z wodą, a następnie piecze w gorącym popiele.

Iberowie

Iberowie ofiarowywali  w sanktuariach świętych miejsc (głównie związanych z wodą) wota zrobione z gliny, kamienia i przede wszystkim brązu.

Kaniarzy

Kaniarzy tworzyli kalendarze wywiercając w kamieniach dziury według specjalnego schematu. Wgłębienia wypełniali wodą, a obserwując nocą w których z nich odbija się księżyc, Wenus i inne ciała niebieskie, ustalali dokładną datę.

Komiacy

Wierzenia zamieszkujących Rosję Komiaków są silnie związane z wodą. Mają oni nie tylko dwóch bogów rzek – Vasę i Kul’a (Omöl’a), ale również bóstwo patronujące łaźniom – Pyvsyan’sa i domowej łazience – Olysya.

Tainowie

Tainowie wierzyli, że wyszli z pępka cemi, czyli ducha opiekuńczego, upraw manioku zwanego Yucahu, który był też kacykiem (władcą) nieba oraz synem cemi wody, deszczu, rzek i morza, identyfikowanej z księżycem Atabey.

Inuici

Inuici brali ze sobą na polowania kościane rurki służące do wysysania z kajaka wody, którą następnie wypluwali. Ponieważ usuwali ją bez użycia rąk, mogli kontynuować pościg, a łowy stawały się skuteczniejsze.

Tainowie

Tainowie z wysp Bahama i Wielkich Antyli nazywają duchy opiekuńcze cemi. Wierzą, że Yucahu odpowiada za uprawy manioku, Atabey za wodę, rzeki i morza, a Boinayel ma moc zsyłania deszczu.

Aztekowie

Na azteckich mapach drogi oznaczano rysunkami śladów stóp, zaś rzeki i zbiorniki wodne otaczano charakterystycznym konturem, który następnie wypełniano falistymi liniami i wyobrażeniami muszli lub symbolami drogocennych substancji.

Słowianie

Słowianie wierzyli, że niezbyt przyjazne ludziom demony wody szczególnie upodobały sobie szycie, tkanie i przędzenie. Dlatego aby nie przyciągnąć ich do domu w Wigilię, należy unikać tych czynności.

Peruwiańczycy

Chichę, czyli tradycyjny peruwiański alkohol, wytwarza się z ziaren specjalnego gatunku kukurydzy, które są przeżuwane wraz z śliną, zaś tak uzyskaną papkę suszy się na słońcu i umieszcza w wodzie z zakwasem.

Mongołowie

Mongolskie dziecko po tygodniu życia kąpano w wodzie słodkiej (za wanienkę służył kociołek na herbatę), po dwóch – w słonej, zaś po trzech – w mleku jego matki, co miało zapobiegać chorobom skóry.

Inkowie

Przez trzy dni przed świętem Inti Raymi Inkowie zachowywali ścisły post. Dozwolone było jedynie jedzenie białej surowej kukurydzy i ziół oraz picie wody. Nie palono ognia w mieście i wstrzymywano się od seksu.

Inuici

Według Inuitów największymi ziemskimi potęgami są Sila, która rządzi pogodą i Nerrivik, zwana też Sedną, czyli mieszkająca na dnie oceanu kobieta rozdzielająca wedle własnej woli zwierzynę łowną pomiędzy myśliwych.

Majowie

Majowie uważali, że miejsca, w których podziemna woda wypływała na powierzchnię, to bramy do zaświatów, Xibalby. Służyły im one w związku z tym także jako obszar składania ofiar.

Komiacy

Vasa to według rosyjskich Komiaków bóg wód i przyjaciel młynarzy. Bywa niezwykle złośliwy, dlatego zawczasu należy zadbać o jego sympatię wyrzucając do rzek chleb, ciastka i tytoń.  

Wikingowie

Wikingowie organizowali zawody w podtapianiu. W trakcie rozgrywki dwóch wojowników usiłowało wciągnąć się nawzajem pod wodę. Ten osobliwy sport miał ich przygotować do niebezpieczeństw rejsów.