Tag Archive: żona

Kaniarzy

Przed przybyciem Hiszpanów Kaniarzy nosili długie włosy, które zaplatali na stelażach z siatki lub dyni tworząc wymyślne fryzury. Ich rodzaj zależał od płci i stanu cywilnego. Najbogatsi zakładali jeszcze obręcze lub diademy ze złota.… Czytaj dalej

Starożytni Egipcjanie

Egipski mit mówi, że po śmierci Ozyrysa, Izyda przez długi czas lamentowała i poszukiwała ciała męża. Gdy odnalazła ukochanego, ożywiła go za pomocą magii i spłodziła z nim syna Horusa, który pomścił ojca.

Tiwi

Według Tiwi gdy pierwszy mężczyzna Purukuparli poszedł szukać jedzenia, jego żona Bima, zostawiwszy na słońcu synka Jimani, udała się do szwagra Tapary, z którym miała romans. Zaniedbane dziecko zmarło z głodu i gorąca.

Gandowie

Kiedy pierwszy Gand Kintu chciał pojąć za żonę Nambi, córkę władcy nieba Gulu, bóg kazał mu przejść 4 próby: przeżycia bez mleka, zjedzenia posiłku dla 100 osób, ścięcia skały toporkiem i rozpoznania wśród… Czytaj dalej

Tamilowie

U Tamilów z Indii i Sri Lanki spotyka się snachactwo, czyli zwyczaj utrzymywania stosunków seksualnych między młodą dziewczyną i jej teściem, zwłaszcza, gdy chłopiec za którego ją wydano jest małoletni.

Ajmarowie

Zgodnie z tradycją Ajmarów, wdowa, mimo śmierci męża, pozostaje w domu jego rodziców. Jeżeli już ma dzieci, rzadko wychodzi powtórnie za mąż.

Longobardowie

Według źródeł Longobardowie, czyli zachodni Germanie, mieli w zwyczaju aranżowanie małżeństw między niepełnoletnimi synami i starszymi od nich kobietami z którymi potem zgodnie z prawem sypiali.

Tiwi

Tiwi mówią, że ślady na księżycu są bliznami po ranach, które zadał mu brat. Gniew Purukaparliego wzbudził fakt, że gdy Tapara (księżyc) kochał się z jego żoną, zaniedbany synek Jimani umarł z głodu.

Assurini

Mimo, że Assurinki z Brazylii wychodzą za mąż bardzo wcześnie, rzadko która rodzi dziecko przed 25 rokiem życia. Utarło się bowiem, by pierwsze lata małżeństwa poświęcać na doskonalenie się w roli małżonki i… Czytaj dalej

Bambara

Gwoli zwyczaju u Bambara to przywódcy rodów odpowiadają za wszystkie sprawy związane z małżeństwem chłopców z ich lineażu. Muszą im znaleźć odpowiednią żonę, wynegocjować jej cenę, zapłacić i zorganizować wesele.

Tainowie

U Tainów tylko kacykowie (władcy) praktykowali poligamię. Mogli mieć nawet 30 żon, tak jak kacyk Bohechio. Większość z nich brali z sąsiednich plemion jako gwarant pokoju. Takie kobiety nazywano lieguas. Żenili się tylko… Czytaj dalej

Matis

U brazylijskich Indian Matis nie istnieje oficjalna ceremonia zaślubin. Para jest małżeństwem gdy wiesza swoje hamaki obok siebie. Tradycja nie zabrania posiadania wielu kochanków, a bracia chętnie wymieniają się żonami.

Mbuti

Tradycyjną formą małżeństwa wśród Mbuti z Demokratycznej Republiki Konga jest wymiana sióstr pomiędzy mężczyznami z różnych plemion. Żadna z kobiet nie wnosi do nowej grupy wiana.

Nieńcy

Do końca XIX wieku podstawą nienieckiej społeczności z Syberii były patrylinearne rody. Społeczeństwo (poza obszarami lasów) dzieliło się na dwie egzogamiczne fratrie, czyli grupy rodzin, które stale wymieniały się małżonkami.

Bambara

U Bambara żonaci mężczyźni wspólnie uprawiają proso, sorgo i fasolę, zamężne kobiety zajmują się orzeszkami ziemnymi w ogródkach, młode dziewczyny dbają o dom, dzieci i przynoszą wodę, a młodzi chłopcy pasą bydło.

Arabowie

Pochodzący z Koranu nakaz zakrywania twarzy przez arabskie kobiety odnosił się początkowo wyłącznie do żon proroka Mahomeda i miał za zadanie chronić je przed zawiścią i ciekawością.

Słowianie

U Słowian przy wymierzaniu kary dla cudzołożnicy decydując głos miał nie najbardziej zainteresowany, czyli mąż, ale członkowie jego rodu. Ma to podłoże w przekonaniu, że żona stanowi przede wszystkim własność klanu.

Ajnowie

Ajnowie z Japonii przekazują wiele opowieści o małżeństwach bogów z ludźmi. Mężowie bogiń zamieszkiwali w krainie bogów, bogowie poślubieni Ajnuskom schodzili na ziemię, a żona niedźwiedzia była zabierana przezeń w góry.

Kabylowie

Kabylski mit mówi, że syn bawoła Itherthera – Achimi, wygnał ojca i związał się z matką oraz siostrą. Gdy wygnaniec pomyślał o małżonce, miał ejakulację, a z jego nasienia powstawały kolejne zwierzęta.

Kaniarzy

Groby Indian Kaniari składały się z małej krypty, gdzie deponowano cenne przedmioty należące do zmarłego, a jego samego układano na plecach lub w kucki, oraz okrągłego dołu, w którym grzebano jego żony i… Czytaj dalej

Ajmarowie

Dawniej grzebiąc członka społeczności cieszącego się wysokim statusem Ajmarowie składali w ofierze nie tylko liczne lamy, ale również żonę i niektóre dzieci zmarłego.

Assurini

Każda Brazylijka Assurini może wziąć do pomocy w gospodarstwie kilka innych kobiet. Stają się one żonami jej męża (mężów). Najstarsza i najmłodsza z żon odpowiadają w rodzinie za sprawy duchowe i odprawianie rytuałów.

Żydzi

Żydowska kobieta nie może obcować z mężem nie tylko podczas połogu lub miesiączki ale także 7 dni po ustaniu krwawienia. Stan nieczystości (nida) przerywa dopiero kąpiel w mykwie (rytualnej żydowskiej łaźni).

Semangowie

Wydając córkę za mąż zamieszkujący Malezję i Tajlandię Semangowie oczekują od jej partnera, że przez rok lub dwa będzie uprawiał ogród teściów. Jest to powszechnie uznawana forma zapłaty za żonę.

Jukagirzy

Jukagirzy twierdzą, że są potomkami niedźwiedzicy i mężczyzny, którego okoliczności zmusiły do spędzenia zimy w jaskini zwierzęcia. Aby zachować życie traktował gospodynię jak swoją żonę.

Inuici

Ponoć przed pojawieniem się białego człowieka Inuici nie nadawali sobie imion. Obcych określano mianem ktoś, małżonków – moja druga, mój drugi, zaś siebie samego – po prostu słowem ja.

Bamileke

Mężczyźni z kameruńskiego plemienia Bamileke uprawiają wielożeństwo. Ponieważ jedynym warunkiem zdobycia nowej żony jest zapłata za nią rodzinie, szczególnie bogaci i ważni Bamileke mogą mieć ich setki.

Fangowie

Młodzieniec z ludu Fang, który pragnie mieć żonę musi się nieźle postarać. Aby udowodnić rodzicom narzeczonej, że jest godny jej ręki oddaje przyszłym teściom ogromne połacie ziemi, a często nawet buduje domy.

Nambikwara

Indianka Nambikwara z Brazylii mieszka razem z mężem, lecz ich córki po osiągnięciu dojrzałości przechodzą pod opiekę krewnych matki i przeprowadzają się do jej domu panieńskiego.