Tag Archive: imperium

Bozo

Malijskie plemię Bozo to potomkowie jeńców wojennych osiedlonych na terenie Imperium Bamana i przemienionych w niewolników oraz rybaków. Reklamy

Soninke

Soninke byli założycielami starożytnego Imperium Ghany (750-1240). Państwo to rozpadło się, a rozproszonych Soninke do dziś można znaleźć w Mali, Senegalu, Mauretanii, Gambii, Ghanie, Burkina Faso i Gwinei Bissau.

Fulanie

W XIX wieku Fulanie pod wodzą Usmana dan Fodio stworzyli potężne imperium na terenach środkowego i dolnego biegu rzeki Niger. Ich państwo istniało do 1903 roku, kiedy uległo kolonizatorom.

Inkowie

Imperium Inków funkcjonowało tylko dzięki darmowej pracy na rzecz państwa, do której zobowiązany był każdy poddany. Z tego powodu unikano wyniszczających wojen. Konflikty zażegnywano na drodze rytualnych pertraktacji.

Ajmarowie

Przed podbojem inkaskim z roku 1430 Ajmarowie stworzyli 80 niezależnych, wzajemnie ze sobą wojujących królestw. Podział najpewniej bazował na różnicach dialektalnych i związkach rodowych.

Aztekowie

Po ceremonii Wiązania Lat (Toximmolpilia), która odbywała się w stolicy Azteckiego Imperium, szybcy posłańcy musieli zanieść rozpalony nowy ogień do najodleglejszych prowincji. Używali do tego specjalnych sosnowych pochodni.

Bambara

Bambara zbudowali na przełomie XVI i XVII wieku potężne imperium bazując na tradycyjnym bractwie myśliwych Donzo Ton jako armii. Do dziś głównie spośród Donzo Ton rekrutowane są bojówki podczas konfliktów w zachodniej Afryce.

Aztekowie

Podbite ludy płaciły imperium Azteków podatki w bawełnianych płaszczach, przepaskach biodrowych, strojach i insygniach wojennych wraz z tarczami, drogocennych kruszcach i ozdobach, piórach ptasich i produktach spożywczych.

Inkowie

Jeżeli piorun trafił w domostwo, Inkowie mówili, że Słońce oznaczyło je jako miejsce niedoli. Za czasów Huayny Capaca piorun uderzył w pałac królewski, co wiązano potem z przybyciem Hiszpanów i rozpadem imperium.

Inkowie

Inkowie włączali bogów wszystkich podbitych plemion do imperialnego panteonu. Ich miejsce w hierarchii wyznaczano na podstawie ankiet, które wypełniali lokalni, dobrze znający dany kult, kapłani.